เฮโรอีนและสารกลุ่มโอปิออยด์ อาการ ผลกระทบ และแนวทางการบำบัดรักษา

เนื้อหาโดยทีมแพทย์ Day One Rehabilitation Center · ตรวจสอบโดย นพ.พิชญุตม์ เกษมภักดีพงษ์ (จิตแพทย์)

เฮโรอีนเป็นสารเสพติดในกลุ่มโอปิออยด์ซึ่งสกัดมาจากดอกฝิ่น เป็นกลุ่มสารที่ออกฤทธิ์ต่อสมองและระบบประสาท สารในกลุ่มนี้มีทั้งยาที่ใช้ทางการแพทย์ เช่น มอร์ฟีน และสารที่มีความเสี่ยงต่อการนำไปใช้ในทางที่ไม่เหมาะสม เช่น เฮโรอีน เฮโรอีนสามารถทำให้ง่วงซึม ลดความเจ็บปวด และเกิดความรู้สึกผ่อนคลาย แต่ขณะเดียวกันสามารถทำให้เกิดการพึ่งพา ความอยาก อาการถอน และภาวะได้รับสารเกินขนาดจนกดการหายใจได้

เมื่อใช้ต่อเนื่อง ผู้ใช้บางคนไม่ได้กลับไปใช้เพราะต้องการความรู้สึกจากยาเพียงอย่างเดียว แต่ใช้เพื่อหลีกเลี่ยงอาการถอน เช่น ปวดเมื่อย กระสับกระส่าย นอนไม่หลับ คลื่นไส้ ท้องเสีย และความอยากอย่างรุนแรง ทำให้การบังคับให้หยุดโดยไม่มีแผนรักษาอาจทำได้ยาก

ปัจจุบันการรักษาการติดเฮโรอีนและโอปิออยด์มีทั้ง ยาที่ช่วยบรรเทาอาการถอน ยาที่ช่วยลดความอยากและการกลับไปใช้ซ้ำ รวมถึงการบำบัดและฟื้นฟูทางจิตใจ การรักษาจึงไม่ควรจบเพียงการผ่านช่วงถอน แต่ต้องมีแผนต่อเนื่องเพื่อช่วยให้ผู้ป่วยไม่ต้องกลับไปใช้เฮโรอีนเพื่อจัดการความอยากหรือความไม่สบายอีก

อาการติดเฮโรอีนและโอปิออยด์ สังเกตได้อย่างไร

เมื่อใช้เฮโรอีนซ้ำ สมองและร่างกายจะค่อยๆ ปรับตัว บางคนต้องใช้มากขึ้นเพื่อให้ได้ผลเหมือนเดิม ขณะเดียวกันเมื่อระดับสารลดลงก็เกิดอาการถอน จนวงจรชีวิตเริ่มหมุนรอบการหาสาร ใช้สาร และหลีกเลี่ยงอาการถอน

สัญญาณที่อาจพบ ได้แก่

• ง่วงซึมหรือดูเฉื่อยผิดปกติ

• รูม่านตาเล็กในช่วงที่สารออกฤทธิ์

• พูดหรือตอบสนองช้าลง

• ใช้เฮโรอีนหรือโอปิออยด์มากหรือบ่อยขึ้น

• มีความอยากและคิดถึงการใช้สารบ่อย

• พยายามลดหรือหยุดแล้วทำได้ยาก

• ใช้เวลามากกับการหาสาร ใช้สาร หรือพักฟื้นหลังใช้

• งาน การเรียน การเงิน หรือความสัมพันธ์เริ่มมีปัญหา

• เมื่อไม่ได้ใช้มีอาการปวดเมื่อย กระสับกระส่าย นอนไม่หลับ คลื่นไส้ หรือท้องเสีย

• ต้องกลับไปใช้เพื่อให้อาการถอนดีขึ้น

สิ่งสำคัญจึงไม่ใช่เพียงว่าใช้ทุกวันหรือไม่ แต่ต้องดูว่าการใช้เริ่มควบคุมได้ยากหรือไม่ และเฮโรอีนเข้ามาควบคุมกิจวัตรและการตัดสินใจในชีวิตมากเพียงใด

อันตรายจากเฮโรอีนและภาวะได้รับโอปิออยด์เกินขนาด

อันตรายเฉียบพลันที่สำคัญของเฮโรอีนและโอปิออยด์คือ การกดการหายใจ หากได้รับสารมากเกินไป ผู้ใช้อาจง่วงซึมมาก ไม่ตอบสนอง หายใจช้าหรือผิดปกติ และหมดสติ

สัญญาณอันตรายที่ควรรีบขอความช่วยเหลือ ได้แก่

• หมดสติหรือปลุกไม่ตื่น

• หายใจช้ามากหรือหายใจผิดปกติ

• รูม่านตาเล็กมาก

• ตัวหรือริมฝีปากมีสีผิดปกติ

• ไม่ตอบสนองต่อการเรียกหรือกระตุ้น

ในทางการแพทย์มี นาล็อกโซน (Naloxone) ซึ่งเป็นยาที่ใช้ต้านฤทธิ์โอปิออยด์ในภาวะได้รับสารเกินขนาด แต่ผู้ป่วยยังจำเป็นต้องได้รับการประเมินและติดตามทางการแพทย์ เพราะโอปิออยด์บางชนิดอาจออกฤทธิ์นานกว่านาล็อกโซนและอาการสามารถกลับมาได้

ความเสี่ยงจะยิ่งเพิ่มขึ้นหากใช้ร่วมกับแอลกอฮอล์ ยานอนหลับ ยาคลายกังวล หรือสารกดประสาทอื่น

อีกช่วงที่ต้องระวังคือหลังหยุดเฮโรอีนไประยะหนึ่ง เพราะความทนต่อสารของร่างกายลดลง หากกลับไปใช้ในปริมาณเดิมที่เคยใช้ ความเสี่ยงต่อการได้รับสารเกินขนาดอาจสูงขึ้น การป้องกันการกลับไปใช้ซ้ำจึงเป็นเรื่องของความปลอดภัยด้วย ไม่ใช่เพียงการควบคุมพฤติกรรม

ถอนเฮโรอีน มีอาการอะไร และใช้ยาช่วยได้อย่างไร

เมื่อผู้ที่เกิดการพึ่งพาทางร่างกายหยุดเฮโรอีน อาจเกิดอาการถอนภายในช่วงหลายชั่วโมงหลังใช้ครั้งสุดท้าย อาการที่พบได้ เช่น กระสับกระส่าย ปวดเมื่อย นอนไม่หลับ น้ำมูกหรือน้ำตาไหล เหงื่อออก คลื่นไส้ อาเจียน ปวดท้อง ท้องเสีย วิตกกังวล และอยากกลับไปใช้สารอย่างมาก

แม้อาการถอนโอปิออยด์โดยทั่วไปไม่เหมือนการถอนแอลกอฮอล์ที่มีความเสี่ยงต่อภาวะถอนรุนแรงบางชนิด แต่อาการสามารถทรมานมากจนผู้ป่วยกลับไปใช้เฮโรอีนเพื่อให้อาการหยุดลง และหลังหยุดไประยะหนึ่ง การกลับไปใช้ซ้ำยังเพิ่มความเสี่ยงต่อการได้รับสารเกินขนาด

ยาบรรเทาอาการถอนเฮโรอีนตามอาการ

แพทย์สามารถใช้ยาหลายกลุ่มเพื่อช่วยให้ผ่านช่วงถอนได้ง่ายขึ้น โดยเลือกตามอาการของแต่ละคน เช่น

• ยาแก้ปวด (Analgesics) เช่น พาราเซตามอล (Paracetamol) หรือไอบูโพรเฟน (Ibuprofen) ช่วยลดอาการปวดกล้ามเนื้อและปวดเมื่อย

• ยาแก้คลื่นไส้อาเจียน (Antiemetics) เช่น ออนแดนเซทรอน (Ondansetron) หรือเมโทโคลพราไมด์ (Metoclopramide) ใช้เมื่อมีอาการคลื่นไส้หรืออาเจียน

• ยาแก้ท้องเสีย (Antidiarrheals) เช่น โลเพอราไมด์ (Loperamide) ช่วยควบคุมอาการท้องเสียในช่วงถอน

• ยาช่วยเรื่องการนอนหรืออาการวิตกกังวล (Sleep aids or Anxiolytics) เช่น เมลาโทนิน (Melatonin) หรือยาบางชนิดที่แพทย์พิจารณาตามความเหมาะสม อาจใช้ในบางรายภายใต้การดูแลของแพทย์

ไม่ได้หมายความว่าผู้ป่วยทุกคนต้องได้รับยาทุกชนิด แพทย์จะเลือกตามอาการ สุขภาพ โรคประจำตัว และสารอื่นที่ใช้อยู่ การซื้อยาหลายชนิดมารับประทานเพื่อถอนเฮโรอีนเองอาจเกิดอันตรายจากผลข้างเคียงหรือการใช้ยาร่วมกันได้

เมทาโดนและบูพรีนอร์ฟีน: การรักษาแบบโอปิออยด์ทดแทน

นอกจากการรักษาตามอาการแล้ว ยังมีการรักษาด้วย โอปิออยด์ทดแทน (Opioid Agonist Treatment หรือ OAT) โดยใช้ยาที่ออกฤทธิ์ต่อระบบโอปิออยด์โดยตรง เช่น เมทาโดน (Methadone) และบูพรีนอร์ฟีน (Buprenorphine) เพื่อช่วยควบคุมอาการถอน ลดความอยาก และลดการกลับไปใช้เฮโรอีนหรือโอปิออยด์ที่ไม่ได้อยู่ในการควบคุมทางการแพทย์

หลักการของการรักษาแบบโอปิออยด์ทดแทน คือ ใช้ยาที่มีคุณสมบัติออกฤทธิ์ต่อระบบเดียวกับเฮโรอีน แต่ให้ในขนาดและรูปแบบที่แพทย์ควบคุม ทำให้ระดับฤทธิ์ของโอปิออยด์ในร่างกายคงที่มากขึ้น ไม่เกิดการขึ้นลงอย่างรวดเร็วเหมือนการใช้เฮโรอีน ช่วยลดอาการถอนและความอยาก ทำให้ผู้ป่วยไม่จำเป็นต้องกลับไปใช้เฮโรอีนเพื่อให้อาการดีขึ้น และมีโอกาสกลับมาดูแลสุขภาพ งาน ความสัมพันธ์ และการบำบัดด้านจิตใจได้

เมทาโดนเป็นโอปิออยด์ที่ออกฤทธิ์ยาวและกระตุ้นตัวรับโอปิออยด์อย่างต่อเนื่อง ส่วนบูพรีนอร์ฟีนออกฤทธิ์ที่ตัวรับโอปิออยด์บางส่วนและมีเพดานฤทธิ์บางประการ จึงช่วยลดอาการถอนและความอยากได้โดยมีลักษณะการออกฤทธิ์แตกต่างจากเมทาโดน การใช้ยาทั้งสองชนิดมีเป้าหมายเพื่อให้ผู้ป่วยมีอาการคงที่และลดอันตรายจากการกลับไปใช้เฮโรอีน ไม่ใช่การทำให้เกิดความมึนเมาหรือความรู้สึกพุ่งขึ้นแบบการใช้เฮโรอีน

การรักษาแบบโอปิออยด์ทดแทนไม่ได้หมายความว่าเป็นการเปลี่ยนจากเฮโรอีนไปใช้ยาโดยไม่มีการควบคุม แต่เป็นการรักษาทางการแพทย์ที่มีการประเมิน ติดตาม และปรับแผนตามอาการและความเหมาะสมของแต่ละคน ยาอาจใช้ต่อเนื่องในระยะหนึ่งหรือนานกว่านั้นตามเป้าหมายการรักษา โดยไม่ควรหยุด ลด หรือปรับยาเอง

การเลือกว่าจะใช้เมทาโดน บูพรีนอร์ฟีน การรักษาตามอาการ หรือแนวทางอื่น ต้องประเมินเป็นรายบุคคล โดยพิจารณาจากระดับการพึ่งพาอาการถอน รูปแบบการใช้สาร สุขภาพกาย สุขภาพจิต การใช้สารอื่นร่วมด้วย และความพร้อมในการติดตามการรักษา

หลังถอนเฮโรอีน มียาลดความอยากและป้องกันการกลับไปใช้ซ้ำหรือไม่

มี และเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้การรักษาเฮโรอีนแตกต่างจากการ “อดยาให้พ้นช่วงถอน” เพียงอย่างเดียว

ในผู้ป่วยบางราย แพทย์อาจพิจารณา การรักษาต่อเนื่องด้วยเมทาโดนหรือบูพรีนอร์ฟีน เพื่อควบคุมความอยาก ลดการกลับไปใช้โอปิออยด์ และช่วยให้ผู้ป่วยมีความคงที่เพียงพอที่จะฟื้นฟูด้านอื่นของชีวิต

อีกทางเลือกหนึ่งคือ นาลเทรกโซน (Naltrexone) ซึ่งเป็นยาที่ขัดขวางฤทธิ์ของโอปิออยด์ สามารถใช้ในผู้ป่วยบางรายหลังหยุดโอปิออยด์และผ่านช่วงเวลาที่เหมาะสมแล้ว เพื่อช่วยป้องกันการกลับไปใช้ซ้ำ ยาชนิดนี้ไม่ควรเริ่มขณะที่ยังมีโอปิออยด์อยู่ในร่างกาย เพราะอาจกระตุ้นให้เกิดอาการถอนอย่างรุนแรงได้

ดังนั้นคำว่า “ยาลดความอยากเฮโรอีน” จึงไม่ได้หมายถึงยาตัวเดียว แต่มีหลายแนวทาง ตั้งแต่เมทาโดนและบูพรีนอร์ฟีนที่ช่วยควบคุมความอยากและการพึ่งพา ไปจนถึงนาลเทรกโซนที่ขัดขวางฤทธิ์ของโอปิออยด์หลังผ่านช่วงหยุดสารแล้ว การเลือกวิธีขึ้นอยู่กับรูปแบบการใช้ เป้าหมายการรักษา สุขภาพ และความเหมาะสมของแต่ละคน

การบำบัดและป้องกันการกลับไปใช้เฮโรอีนซ้ำ

ยาเป็นส่วนสำคัญของการรักษา แต่การฟื้นฟูยังต้องจัดการสิ่งที่ทำให้กลับไปใช้สารด้วย เพราะความอยากสามารถเชื่อมโยงกับคน สถานที่ อารมณ์ และสถานการณ์ที่สมองเคยเรียนรู้ร่วมกับการใช้เฮโรอีน

สิ่งกระตุ้นที่พบบ่อย เช่น กลุ่มเพื่อนหรือสถานที่ที่เคยใช้สาร การติดต่อแหล่งสาร ความเครียด ความขัดแย้ง ความเหงา ปัญหาการนอน การใช้แอลกอฮอล์หรือสารชนิดอื่น และความคิดว่า “หยุดมานานแล้ว ครั้งเดียวคงไม่เป็นไร”

การรักษาระยะต่อเนื่องจึงควรรวมทั้ง ยาที่ช่วยลดความอยากหรือป้องกันการกลับไปใช้ซ้ำตามความเหมาะสม การบำบัดรายบุคคล กลุ่มบำบัด การจัดการสิ่งกระตุ้น การฟื้นฟูการนอนและกิจวัตร รวมถึงการรักษาโรคร่วมทางจิตเวช

หากกลับไปใช้ซ้ำ ไม่ควรสรุปว่ารักษาไม่ได้ แต่ควรรีบกลับเข้าสู่การรักษา เพราะหลังหยุดไปช่วงหนึ่งความทนต่อสารอาจลดลงและการกลับไปใช้สามารถเพิ่มความเสี่ยงต่อการได้รับสารเกินขนาด จากนั้นจึงประเมินว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนกลับไปใช้ และควรปรับยา การบำบัด หรือแผนป้องกันส่วนใด

คนในครอบครัวติดเฮโรอีน แต่ไม่ยอมรับว่ามีปัญหา ควรทำอย่างไร

การกล่าวโทษ ข่มขู่ หรือพยายามบังคับให้อีกฝ่ายยอมรับว่า “ติดยา” อาจทำให้เกิดการปกป้องตัวเองและไม่ต้องการพูดคุยต่อ

ครอบครัวสามารถเริ่มจากสิ่งที่เกิดขึ้นจริง เช่น “ช่วงหลังเห็นว่าพอไม่ได้ใช้จะไม่สบายมากและต้องกลับไปใช้ เลยเป็นห่วงว่าสถานการณ์กำลังควบคุมยากขึ้นหรือเปล่า”

อาจถามต่อว่าเคยพยายามหยุดแล้วเกิดอะไรขึ้น การใช้สารกำลังส่งผลต่อสุขภาพ งาน เงิน หรือความสัมพันธ์อย่างไร และหากสถานการณ์ยังเป็นแบบเดิมต่อไป ชีวิตจะเป็นอย่างไร

ก้าวแรกไม่จำเป็นต้องเป็นการตัดสินใจว่าจะไม่ใช้สารอีกตลอดชีวิต แต่อาจเป็นเพียงการยอมเข้ารับการประเมินและรับฟังว่าปัจจุบันมีวิธีใดบ้างที่ช่วยลดอาการถอนและความอยากได้ หากผู้ใช้ยังไม่พร้อม ครอบครัวสามารถเข้ามาปรึกษาทีมบำบัดก่อนได้เพื่อวางแนวทางการสื่อสารและการพาเข้าสู่การรักษา

การบำบัดเฮโรอีนและโอปิออยด์ที่ Day One Rehabilitation Center

Day One Rehabilitation Center ให้การบำบัดแบบอยู่ประจำ โดยเริ่มจากการประเมินชนิดของสาร ระยะเวลาและความถี่ในการใช้ อาการถอน ประวัติได้รับสารเกินขนาด การใช้สารอื่นร่วมด้วย สุขภาพร่างกาย สุขภาพจิต การนอน และโรคร่วมทางจิตเวช

ในช่วงถอนสาร ทีมรักษาจะติดตามอาการและสัญญาณชีพ จิตแพทย์สามารถพิจารณา ยาบรรเทาอาการถอนตามอาการ เช่น ยาสำหรับอาการปวด คลื่นไส้ ท้องเสีย นอนไม่หลับ หรืออาการจากระบบประสาทอัตโนมัติ ตามความเหมาะสมของแต่ละคน

สำหรับผู้ที่มีอาการถอนหรือความอยากมาก อาจพิจารณายาที่ใช้รักษาการติดโอปิออยด์โดยเฉพาะตามข้อบ่งชี้

Day One เป็นสถานพยาบาลที่ได้รับอนุญาตให้สามารถให้ เมทาโดน ได้ตามระบบที่เกี่ยวข้อง แต่ไม่ได้หมายความว่าผู้ที่ติดเฮโรอีนทุกคนจำเป็นต้องได้รับเมทาโดน โดยแนวทางของศูนย์จะให้จิตแพทย์ประเมินก่อนว่าผู้ป่วยสามารถดูแลด้วยยาบรรเทาอาการถอนตามอาการได้หรือไม่ หากอาการถอนรุนแรงหรือมีข้อบ่งชี้จึงพิจารณาเมทาโดนตามความเหมาะสม

หลังผ่านช่วงถอนแล้ว การรักษาจะไม่หยุดเพียงเพราะอาการปวดเมื่อยหรือท้องเสียหายไป แต่จะประเมินต่อว่า จำเป็นต้องใช้ยาช่วยลดความอยากหรือป้องกันการกลับไปใช้โอปิออยด์ซ้ำหรือไม่ ควบคู่กับการบำบัดรายบุคคล กลุ่มบำบัด การรักษาโรคร่วมทางจิตเวช การออกกำลังกาย การปรับการนอนและกิจวัตรประจำวัน

การอยู่ประจำยังช่วยแยกผู้เข้ารับการบำบัดออกจากแหล่งสาร กลุ่มสังคม และสถานการณ์ที่กระตุ้นความอยากในช่วงแรก ทำให้มีเวลาฝึกจัดการความอยากและสร้างกิจวัตรใหม่ก่อนกลับไปใช้ชีวิตภายนอก

เป้าหมายจึงไม่ใช่เพียง “ถอนเฮโรอีนให้พ้น” แต่เป็นการดูแลอย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่การลดความทรมานจากอาการถอน การจัดการความอยาก การบำบัดปัจจัยที่ทำให้ใช้สาร ไปจนถึงการป้องกันการกลับไปใช้ซ้ำและลดความเสี่ยงจากการได้รับสารเกินขนาด

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับการรักษาเฮโรอีน

ถอนเฮโรอีนใช้ยาอะไรบ้าง

ขึ้นอยู่กับอาการและระดับการพึ่งพา แพทย์อาจใช้ยาบรรเทาตามอาการ เช่น ยาลดอาการกระสับกระส่ายและเหงื่อออก ยาแก้ปวด ยาแก้คลื่นไส้ หรือยาแก้ท้องเสีย ขณะที่ผู้ป่วยบางรายอาจเหมาะกับเมทาโดนหรือบูพรีนอร์ฟีนเพื่อควบคุมอาการถอนและความอยาก

เมทาโดนช่วยรักษาการติดเฮโรอีนอย่างไร

เมทาโดนเป็นยาที่ออกฤทธิ์ต่อระบบโอปิออยด์ สามารถช่วยควบคุมอาการถอนและความอยาก ทำให้ผู้ป่วยไม่ต้องกลับไปใช้เฮโรอีนเพื่อระงับอาการถอน การใช้ต้องอยู่ภายใต้ระบบการรักษาและการติดตามทางการแพทย์

มียาลดความอยากเฮโรอีนหรือไม่

มี แนวทางการรักษาด้วยยาอาจใช้เมทาโดนหรือบูพรีนอร์ฟีนเพื่อช่วยควบคุมความอยากและลดการกลับไปใช้โอปิออยด์ ส่วนผู้ป่วยบางรายอาจเหมาะกับนาลเทรกโซนหลังผ่านช่วงหยุดโอปิออยด์แล้ว แพทย์จะเป็นผู้เลือกแนวทางตามความเหมาะสม

ถอนเฮโรอีนแล้วถือว่าหายจากการติดหรือไม่

ยังไม่ถือว่าจบการรักษา แม้อาการถอนทางร่างกายจะดีขึ้น ความอยาก สิ่งกระตุ้น และพฤติกรรมที่เกี่ยวข้องกับการใช้สารยังสามารถคงอยู่ จึงควรมีการรักษาและป้องกันการกลับไปใช้ซ้ำต่อเนื่อง

ทำไมหลังเลิกเฮโรอีนแล้วกลับไปใช้ซ้ำจึงอันตราย

หลังหยุดโอปิออยด์ไประยะหนึ่ง ความทนต่อสารของร่างกายอาจลดลง หากกลับไปใช้ปริมาณเดิมที่เคยใช้ ร่างกายอาจรับไม่ไหวและเกิดภาวะได้รับสารเกินขนาดได้

เลิกเฮโรอีนได้จริงหรือไม่

การฟื้นตัวเป็นไปได้ และปัจจุบันมีทั้งยาที่ช่วยดูแลอาการถอน ยาที่ช่วยควบคุมความอยากและลดการกลับไปใช้ซ้ำ รวมถึงการบำบัดทางจิตใจและการฟื้นฟู การรักษาที่ต่อเนื่องจึงมีความสำคัญมากกว่าการพยายามผ่านช่วงถอนด้วยตัวเองเพียงอย่างเดียว

เลิกเฮโรอีนไม่ใช่แค่ผ่านช่วงถอน แต่ต้องรักษาความอยากต่อ

ครอบครัวไม่จำเป็นต้องรอให้เกิดภาวะได้รับสารเกินขนาดหรือสูญเสียการใช้ชีวิตประจำวันก่อนจึงเริ่มรักษา หากเริ่มเห็นว่าผู้ใช้มีอาการถอนเมื่อไม่ได้ใช้ ต้องกลับไปใช้เพื่อให้อาการดีขึ้น พยายามเลิกหลายครั้งแล้วกลับไปใช้ซ้ำ หรือชีวิตเริ่มหมุนรอบการหาสารและใช้สาร ควรเริ่มจากการประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญ

การรักษาเฮโรอีนในปัจจุบันไม่ได้มีเพียงการอดทนผ่านอาการถอน แต่สามารถใช้ยาเพื่อลดความไม่สบายจากอาการถอน ใช้ยารักษาการติดโอปิออยด์เพื่อลดความอยากและการกลับไปใช้ซ้ำ และใช้การบำบัดเพื่อจัดการสิ่งกระตุ้น สุขภาพจิต และพฤติกรรมเดิม เป้าหมายจึงไม่ใช่เพียงทำให้ไม่มีเฮโรอีนอยู่ในร่างกาย แต่ช่วยให้ผู้เข้ารับการรักษาสามารถรักษาการเปลี่ยนแปลงและกลับไปใช้ชีวิตโดยไม่ต้องพึ่งสารอีก